Monthly Archives: Şubat 2012

Geyikli Gece – Turgut Uyar

Halbuki korkulacak hiç bir şey yoktu ortalıkta Her şey naylondandı o kadar Ve ölünce beş on bin birden ölüyorduk güneşe karşı. Ama geyikli geceyi bulmadan önce Hepimiz çocuklar gibi korkuyorduk Geyikli geceyi hep bilmelisiniz Yeşil ve yabani uzak ormanlarda Güneşin … Okumaya devam et

alıntı yazılar içinde yayınlandı | , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Adamlar – Arif Nihat Asya

    Adamlar bilirim çoşkun, Adamlar bilirim durgun. Adamlar bilirim adları, Boylarından uzun. Adamlar bilirim iri, Adamlar bilirim ufak. Adamlar bilirim ki sözleri, Eserlerinden parlak. Adamlar bilirim sönük, Adamlar bilirim çürük. Adamlar bilirim rozetleri, Yüreklerinden büyük. Adamlar bilirim anlamamış, Anlamayacak ne … Okumaya devam et

alıntı yazılar içinde yayınlandı | , ile etiketlendi | Yorum bırakın

büyük saat – turgut uyar

tarihi bir olmaz akış gibi, oh sanki evrenin en son gecesini yaşadım sanki dinozorlar ve ben ve en hızlısı öbürlerinin bir ilkel eşitlikte buluştuk. (evrenin kendi kurduğu gecesini.) ben! çocukları sevdim yaşadım. dünyaya alışmadım kuru güller gibi yersiz ve inceydim … Okumaya devam et

alıntı yazılar içinde yayınlandı | , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Su – Edip Cansever

Bir gün, bir uzun gün hep denize baktık Miller ve ağırlıklar bitti Gelip geçmeler bitti, gemilerin Beyaz ve kocaman gövdeleri Gözün kahverengi suyuna geldik. Palamutlar yaktık, çalılar her zamanki gibi Süsledi bizi bu ufak değişiklik Çok ağır bir şeydi gün … Okumaya devam et

alıntı yazılar içinde yayınlandı | , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Korkulu Öykü – Boris Pasternak

Her şey değişecek her şey Asıl olana doğru, büyük olana, çocukların uykusunu bölenler Bağışlanmayacak asla. Unutulmayacak, unutulur mu hiç Şu minik yüzlere işlenmiş gam, tasa, Düşman saldığı bu dehşeti Ödeyecek bir gün mutlaka. Gün gelecek yolu onun da Tüyler ürpertici … Okumaya devam et

alıntı yazılar içinde yayınlandı | , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

nurusiyah – asaf halet çelebi

  bir vardım bir yoktum ben doğdum selimi salisin köşkünde sebepsiz hüzün hocamdı loş odalar mektebinde harem agaları lalaydı kara sevdâma uyudum büyüdüm ve nûrusiyâha ağladım nûrusiyâha agladığım zaman annem süzudilâra idi ve babam bir tambur annem sustu babam küstü … Okumaya devam et

alıntı yazılar içinde yayınlandı | , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

poetika – can yücel

    yalnızlığı sevmiyorum yalnız kim ola ki kendim… kendimin kendini sevmiyorum kediler hariç… kahve ocakçısı olacaktım ben tuttum kavlimi yazdıklarımsa hep nafile hep nişanlı angaje ısloganlı can, diyorlar, bir kahve yap şu dümenin ağzına kallavi olsun! bende yoksa kahve, … Okumaya devam et

alıntı yazılar içinde yayınlandı | , ile etiketlendi | Yorum bırakın