Monthly Archives: Nisan 2010

Ben neden buradaydım?

Denizin üstü saçlarım kadar dalgalı ve martılar üstünde öznesi ben olan tatmin edici yeni cümleler arıyor. Onları ben görevlendirdim. Aramaktan asla yorulmuyorlar. Çünkü ben yola çıkmadan önce bu yolun ne kadar da uzun olabileceğini kestirebilmiştim. Üzerim kırışık. Başka elbisem olmadığından … Okumaya devam et

deneme bir ki.. içinde yayınlandı | , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Bir İntihar Akşamı Rastladım Size

DİNLE… Beyaz camda güzel yüzünüze rast geldim bu akşam. Ne yapacağımı bilemedim. Suretiniz beni günah işlemeye itiyordu. Tepemde Allah’ın aklıma mukayyet olayım diye sürekli gölgesini hissettirdiği sopası korkutuyordu beni. Beyaz camda güzel yüzünüzü görünce sevindiğim kadar korktum da ben… Güzel … Okumaya devam et

deneme bir ki.. içinde yayınlandı | , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

2007 tarihli bir öykü denemesi

İlahi Kusmuk “İyi ki gölgem var” dedim içimden kendime. İyi ki var gölgem… Geceye uzanmak için henüz erkendi ama yorulmuştum. Belki de havalardandı. Uykum erken gelmişti bu sefer beklenmedik misafir gibi. Bir kahve iyi gelirdi şimdi. Gölgeme sordum. O da … Okumaya devam et

öykü yahut öykümsü içinde yayınlandı | , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Şehri Unutan Adam – Sait Faik Abasıyanık

Çoktan beri şehre inmemiştim. O gün, insan­ları sevebilmek arzusuyla otelin kapısını açtığım zaman, karşıma ilk çıkan insan, bir küfeci çocuğu oldu. Kirli, soluk yanaklarına, çıplak ayaklarına merhametle değil, sevgi ile baktım. Zaten otelin kapısından bu niyetle çıkmamış mıydım? Onu kucaklamak, … Okumaya devam et

alıntı yazılar içinde yayınlandı | , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Öğle

Günün tam ortasıdır şimdi. Kime göre , neye göre denilebilir elbette. Ve o zaman içlerinden pek akıllıları size şu cevabı verebilir : “Evrensel ölçütlere göre.” Kölelere göre, işçilere göre , öğrencilere, önlüklülere, gömleklilere göre…. Kurduğumuz büyük dünya artık bu öğle … Okumaya devam et

deneme bir ki.. içinde yayınlandı | , , ile etiketlendi | 2 Yorum

Ajitasyon

Biz eskiden çok yoksulduk. Ağzımızda dişimiz dahi yoktu. Anne sütü bize yetiyordu. Biz eskiden o kadar yoksul ve yalnızdık ki dokuz ay bir ceninde kimsesiz tek başımıza kalabiliyorduk kendimize sarılıp. Kadere arada tekmeler attığımızı sanıyorduk. Halbuki o zaman bilmiyorduk aslında … Okumaya devam et

deneme bir ki.. içinde yayınlandı | , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın

Sabah

Parayı uzatırken aşka gelince beni uyandır dedim muavine. Yüzüme tuhafça baktı. Aldırmadım ve uyumaya devam ettim. Hava sıcak. Güneş unuttuğu yerlere geri geldi. Bunalıyorum onu görünce. Tiksiniyorum o Polyanna suratlı iyimserliğinden. Işığını gözümüze gözümüze sokup bize neyi ispatlamaya çalışıyorsa yavşak … Okumaya devam et

deneme bir ki.. içinde yayınlandı | , , , , ile etiketlendi | Yorum bırakın